Archive for the Category »AVIJACIJA U SVIJETU «

Ruski Suhoji u Siriji…napokon…

U zadnjih nekoliko mjeseci svijet je špekulisao informacijama da je sirijska ratna avijacija, primila od Rusa četiri lovca presretača MiG-31. Potvrde za to ali ni pravog demantovanja nije bilo ni iz Moskve ni iz Damaska. Za to su vrijeme zapadni mediji arlaukali na sva zvona da se Rusija počela miješati u sirijski građanski rat na strani režima u  Damasku.

Licemjerni zapadni političari kao i njihovi mediji, već petu krvavu godinu rata u Siriji, predstavljaju svojoj i međunarodnoj javnosti kao borbu demokrata protiv omrznutog režima Bašara Al Asada i “njegove” vojske protiv civila. Scenario viđen i oproban na Jugoslaviji 1999. godine,  Iraku 2003. Libiji 2011. Krvavi tragovi zapadnih “demokrata” se u zadnjih 25 godina protežu od sjeverne Afrike, preko Bbliskog istoka pa preko Balkana do granica Rusije. Posledice su nam poznate…krv, jad i bijeda kuda prodju.

Il-76 doprema oružje u Siriju

Predsjednik Ruske federacije  Vladimir Putin, po pitanju Sirije pokazao je odlučnost koju njegov prethodnik Boris Jelcin nije pokazao na primjeru SR Jugoslavije  1999. i konačno pokazao svijetu da je Rusija kao nekada spremna i odlučna da brani svoje saveznike i interese u bilo kojem dijelu svijeta.

Za razliku od zapadnih jastrebova i njihovih aviona koji navodno bombarduju položaje terorističkih uporišta po Siriji bez odobrenja UN i same sirijske vlade koju ne priznaju, ruska vojska i njene vazduhoplovne snage su došle na poziv legitimnog predsjednika Sirije Bašara Al Asada izabranog većinskom voljom naroda Sirije i uključuju se u borbe za odbranu saveznika.

Više nema dileme u Siriji se u borbe uključila Ruska vojska. Dvije eskadrile aviona su snimljne satelitski na aerodromu u Latakiji. Među jurišicima Su-24 i Su-25 koji imaju kontejnere za nošenje visokopreciznog laserski vođenog oružja za kopnene ciljeve, veliku pažnju su izazvala i četri lovca novije generacije Su-30 kao zaštita od zapadnih jastrebova koji operišu uz Sirijsko-Tursku granicu.

Pojava ovih modernih ruskih lovačkih i jurišnih aviona jasno stavlja do znanja zapadu da njihove “demokrate” sa povicima Alah Uekber, odsječenim glavama civila i crnim zastavama, sada će imati velikih problema u napredovanju ka najstarijem gradu na svijetu, prestonici Sirije, mističnom Damasku.

Ruski Su-30 na aerodromu u Siriji

Pored avijacije u Siriji je primjećeno i moderno rusko oružje za kopneni rat, kao što su tenkovi, artiljerija, transporteri, raketna tehnika ali i neka oružja koja po snimcima sa youtuba koja su viđena u zadnje vrijeme izazivaju pravu senzaciju na vojnim forumima.

Po načinu kako se situacija zaoštrava u Siriji i učesnicima u sukobu koji prijeti da eskalira, može se desiti da se krvavi sirijski građanski rat prelije preko pragova i onih dvorišta koja izgledaju jako daleko.

Ruski patrijarh dobio borbeni avion

Ruski patrijarh Kiril dobio je vrlo neobičan poklon za jednog verskog poglavara. Fabrika civilnih i vojnih aviona na krajnjem istoku zemlje, koju je patrijarh posetio ove nedelje, poklonila mu je borbeni avion “suhoj SU-35”.

Šta će patrijarh da radi sa ratnim avionom

Ruska pravoslavna crkva je saopštila da je patrijarh zaposlenima u fabrici podelio ikone koje je lično blagoslovio, a oni su njemu za uzvrat dali aivion. Povod za ovako neobičan poklon izgleda da je bilo obraćanje patrijarha, koji je radnicima ukazao na važnost odbrane i zaštite Rusije.

“Rusija ne može biti vazal. Zato što Rusija nije samo država, već cela civilizacija, hiljadugodišnja priča, kulturni ‘melting pot’ ogromne moći. Da bismo mogli da živimo nezavisno moramo, ako je potrebno, da odbranimo našu otadžbinu”, rekao je patrijarh.

izvor http://www.vesti-online.com/

Zašto kasne „migovi-35“

Miroslav Lazanski

Zašto kasne „migovi-35“

Da li je moguće da Srbija dobije ono što joj treba iz Rusije direktnom pogodbom između dve države, bez učešća posrednih kompanija

Da u rusko-srpskim odnosima ima „problemčića“, potvrdila je i najnovija poseta predsednika Srbije Tomislava Nikolića Moskvi. Da u rusko-srpskim vojnim odnosima ima „kašnjenja“, takođe nije tajna. Činjenica je da je nekadašnja SFR Jugoslavija kupovala od Sovjetskog Saveza najmoderniju ratnu tehniku po proceduri mnogo bržoj i jednostavnijoj nego što je to danas slučaj. Istina, tada smo Moskvi odmah i plaćali ratnu tehniku, a sada tražimo od Rusa da nam odobre kredit da bismo nabavili avione, radare, helikoptere i rakete. Činjenica je i da nekadašnja oružana sila te Jugoslavije nije imala, barem ne u periodima kada je kupovala sovjetsko naoružanje, tako bliske vojne odnose sa NATO kakve danas ima vojska Srbije. Dakle, zašto kupovina šest aviona tipa „mig-35“, kako je najavljeno, i zašto ugovor u vezi sa tim još nije ni potpisan? Ko tu i šta „koči“?


Birokratija je uvek spora, vojna birokratija je najsporija. Kad razgovaramo s Rusima o kupovini najmodernije vojne tehnike za potrebe vojske Srbije zapravo razgovaramo s ljudima iz najmanje tri ruske strukture: generali iz sastava ruskih vazduhoplovnih snaga, inženjeri i konstruktori iz fabrika i konstruktorskih biroa i ruski trgovci iz kompanije „Rosoborone eksport“. Svi imaju svoje stavove i svoj stil rada, a kako u Rusiji danas više nema socijalizma, već je na delu kapitalizam, ni Vladimiru Vladimiroviču Putinu ne pada na pamet da tek tako naredi: „Dajte odmah našoj braći Srbima avione, rakete i radare bez ikakvih komplikacija i procedura.“


Naši razgovori (pregovori) s generalima ruskih vazduhoplovnih snaga o kupovini ratne tehnike po pravilu su korektni, istina komandantu ruske avijacije omakne se i primedba tipa „vi ste u Hag isporučili vašeg bivšeg predsednika“, što ne mora da znači da bi mi u Brisel odmah isporučili i najnoviji „mig-35”, ili raketni sistem S-300 PMU2, ali i takve primedbe dosta govore o ruskim razmišljanjima. I bojaznima. Kad tu sumnjičavast nekako savladamo, dolaze drugi problemi. Mi tražimo da ,,mig-35” za naše vazduhoplovstvo ima najnoviji radar sa faznom rešetkom, da bi avion mogao da bude moderan i sledećih 25 godina, a Rusi su nam ponudili avion sa postojećim radarom, iako nisu odbili mogućnost isporuke aparata s radarom kakav tražimo. Tu je i celi set pitanja i problema oko održavanja i remonta aviona, kao i nabavke rezervnih delova. U našem slučaju to ne bi trebalo da bude veliki problem, jer ispitnu stanicu za avione ,,mig-29” jedini u regionu Balkana imamo mi u Batajnici. Naš zavod „Moma Stanojlović“ sposoban je da, u saradnji sa „Orlom“ iz Bijeljine, prihvati održavanje i remont novih aviona. No proizvođač se teško odriče prava na remont, jer tu su i „najslađe“ pare. Posebno su teški pregovori s kompanijom „Rosoborone eksport“, to su trgovci oružjem i nastupaju vrlo surovo kada su u pitanju cene.


Da li je moguće da Srbija dobije ono što joj treba iz Rusije direktnom pogodbom između dve države, bez učešća posrednih kompanija kao što je „Rosoborone eksport“, to u ovom času nije poznato. Bez odluke Putina, to sigurno nije moguće. Verovatno to zavisi i od „problemčića“ s NIS-om.

Kada su u pitanju rakete zemlja-vazduh, to je tek priča. Naime, mi smo pokazali interes za kupovinu jednog puka sistema S-300, te za četiri diviziona sistema „pancir“. Rusi su nam onda rekli da sistem S-300 PMU1 više ne proizvode i pitali nas zašto ne tražimo S-400. Kada smo rekli da bismo mi to tražili, ali da pretpostavljamo da nam ga ne bi dali, onda su nam ponudili S-300 PMU2. Kada smo rekli da je to u redu, da nam upravo takav sistem treba, onda su nam ponudili sistem S-350, jer je to jeftiniji i sasvim dobar PVO sistem za nas. Kada smo hteli da vidimo kako radi taj sistem i fabričku liniju za njegovu proizvodnju, onda su nam rekli da proizvodnja sistema S-35O počinje tek za dve godine. I pri svemu tome na naše više puta ponovljen zahtev još nismo videli sistem S-300 PMU2, ni u fabrici, ni na poligonu kako gađa. Istovremeno, Francuzi nas zovu da vidimo kako gađa njihov PVO sistem „aster“ sličnih karakteristika kao S-300 PMU2, ali je jeftiniji od ruskog sistema. Nude ga nama na prodaju. I Kinezi nam nude da vidimo njihovu potpuno digitalizovanu verziju sistema S-300 PMU2, verziju koju su upravo prodali Turcima. Ako je to dobro za Turke, moglo bi biti i za Srbe.


Četiri puta smo od Rusa tražili da nam dostave ponudu za protivoklopne rakete „konkurs“ radi opremanja našeg novog borbenog vozila „lazar 2“ tim projektilima. Odgovora još nema. Umesto toga, ruska strana sada postavlja pitanje zašto smo modernizovali izvorno njihove sisteme „kub“, „neva“ i protivoklopne rakete ,,maljutka“, a da ih nismo ni pitali. Rusi to smatraju povredom prava na intelektualnu svojinu i na celi problem gledaju retroaktivno. Mi bismo da podvučemo crtu – što je bilo, bilo je. Oni neće. Mi s Rusima nemamo potpisan ni ugovor o zaštiti tajnih podataka, a sa NATO imamo sporazum o protoku poverljivih informacija iz 2008. godine.

Miroslav Lazanski

Vazduhoplovno društvo SOKO u Slobodnoj Dalmaciji

Zahvaljujući velikom interesovanju vazduhoplovno društvo SOKO iz Grblja je dospjelo i u turustičke biltene regionalnih novina kao što je turistički dodatak Slobodne Dalmacije za Boku kotorsku za mjesec avgust 2013.


Muzej ratnog vazduhoplovstva IAF-a u Hatzerimu-Izrael (8) dio – Pustinjski orlovi Svete Zemlje

Avion koji je u Izraelu bio dugo “tovarno magare” vazdušnih bitaka sa Arapima bio je i čuveni američki lovac F-4E korišten u više verzija u IAF. Hebrejski naziv mu je bio Kurnas a u IAF-u se zadrzao od 1969. do 2004. U julu 1970. ušao je vazdušne duele nad Svetom zemljom i do povlačenja 2004. zaslužan je za obaranje preko 100 arapskih aviona. U dolini Beka je korišten za uništavanje arapskih PVO sistema u takozvanoj operaciji “Mir za Galileju”. Njegovo zadnje unapređenje je bilo 1989. kada je dorađen na verziju Fantom 2000.




Ruska vojna moć danas

Malo ruske vojne propagande…

Sirijski vazdušni rat – nemoć režima u Damasku

Građanski rat u Siriji između vladinih snaga predsjednika Bašara El Asada i pobunjenika koji su pod zapadnim mentorstvom po svemu sudeći ide u lošem pravcu za vladajući režim.  Sve češći i jači udarci koje pobunjenici nanose regularnoj sirijskoj vojci su znak da se plamen rata opasno približava predsjedničkoj palati u Damsku. Prije dva dana je oboren helikopter Mi-8 sirijske vojske iznad Damaska za koji vladajući režim odavno tvrdi da je očišćen od terorista iz tzv. Sirijske Slobodne Armije.

Sirijski Mi-8 u plamenu pada nad Damaskom.

U zadnje vrijeme sirijska vojska trpi poraz za porazom na raznim frontovima, od graničnih prelaza pa do sukoba u Damasku i Alepu gdje se ostaci sirijske armije već nekoliko mjeseci bore za kontrolu nad tim najvećim ekonomskim sjedištem Sirije. U Alepu se vojska duboko zaglibila i velike snage koje koriste za borbu protiv urbane gerile .

Veliki djelovi Sirije više od 70% nijesu više pod kontrolom sirijske armije i policije, posebno oblasti prema Iraku i Turskoj, ali i granične oblasti prema Jordanu i Libanu.

Može se primjetiti da građanski rat u Siriji polako ali sigurno prerasta u vjerski rat,  između muslimanske sunitske većine i ostalih manjina koje zajedno ne čine ni polovinu ukupnog broja stanovnika Sirije. Odnosa snaga je nepovoljan za režim u Damasku.

Dešavanja na terenu pokazuju da pobunjenici na raznim frontovima pokušavaju da ionako uzdrmanu i rasutu sirisjku armiju, razvuku i oslabe i tako rascjepakanu unište njenu snagu i nadoknade prednost SA u naoružanju.

Bez obzira na propagandni rat koje vode sve strane u sukobu, može se lako primjetiti na mnogobrojnim video klipovima koji kruže bespućima interneta da sirijske pobunjenike podržava dobar dio običnog naroda koji je često uz njih prilikom napada ili divljačkih egzekucija nad pripadnicima vladinih snaga i njenim simpatizerima.

Najporaznije djeluje u čitavoj priči činjenica da pobunjenici uprkos vazdušnoj premoći vladinih snaga uspjevaju da se kreću velikim prostranstvima Sirije, prebacuju sa fronta na front i pri tome napadaju aerodrome, obaraju letilice ili zarobljavaju čitave konvoje naoružanja.

Najnoviji snimak napada na vazdušnu bazu Taftanaz gdje se vidi nekoliko uništenih Mi-8 ukazuje na to da sirijska armija nema kapaciteta da brani ni ono što je od vitalnog značaja za odbranu i opstanak…svoju avijaciju u bazama.

Potpuni raspad i slom sirijske armije kao i agonija  nesunita pitanje je samo vremena.

Sirijski saveznik Rusija se nadala da će samo podizanjem ruke u savjetu bezbjednosti UN, na lak način doći do pomorske baze na Mediteranu, ali se očigledno prevarila, jer iako mnogohvaljena sirijska armija se u borbi sa teroristima pokazala neuporedivo slabija od armije pukovnika Moamera Gadafija koju je od potpune pobjede nad libijskim pobunjenicam dijelio samo ruski veto koji je izostao.

Rusija je još jednom odigrala pogrešno…ratovi se ne dobijaju sa rukama u dzepovima i preko tuđih leđa. Takođe i čudi loša procjena ruskog vojnog i političkog vrha koji je podcijenio situaciju u Siriji ne učinivši nikakav vojni napor da sem verbalnog i vojno pomogne režim u Damasku.

Sirijski Mi-8 u nevjerovatnoj akciji

U borbama protiv terorista, sirijska armija je počela da upotrebljava i avijaciju. Ovaj video klip prikazuje nejverovatnu akciju jednog vremešnog sirijskog višenamjenskog helikoptera Mi-8, najvjerovatnije uključenog u ofanzivu armije na pobunjeničke kvartove u Alepu.


Pilot je izveo nešto do sada nikad viđeno u borbenim dejstvima bar kada je u pitanju ovaj tip helikoptera…napad sa Mi-8 iz obrušavanja pod uglom od 90 stepeni, poput Ju-87, potpuno nevjerovatna akcija.

Svaka čast pilotu ovog helikoptera.