Archive for » November 2nd, 2010«

Prvi komandant komunističkog JRV, ustaški general Franjo Pirc (JRV od ustaše Franja Pirca do Antona Tusa)

Saradnja između komunista i ustaša je tema raznih špekulacija ali i vrlo konkretnih događaja. Jugoslovensko Ratno Vazduhoplovstvo komunističke Jugoslavije koje je nestalo u vihoru građanskog rata je nastalo otimačinom, ubistvima i politikanstvom neprijatelja srpskog naroda i monarhije. Jedan od dokaza pomenute saradnje je i prvi komandant JRV, bivši petokolonaš JKRV, koji je kao komandant Drugog lovačkog puka već prije rata u ustaškim redovima uhvatio vezu sa Njemcima i radio na subverzivvnoj djelatnosti podrivanja borbene spremnosti podređenih mu jedinica.

U samom ratu je defetističkim i konfuznim komandama omeo dejstvo Drugog lovačkog puka koji mu je bio podređen, naredio uništavanje aviona na aerodromima a sam preletio Njemcima na zemunski aerodorom. Taj događaj je opisan u knjizi Velizara Vučkovića “Hronika jednog vazduholovca” . Pilot Boris Cijan kojeg je Pirc uzeo kao pratioca kaže da ga je Pirc predao u ruke Njemcima po sletanju na zemunski aerodorom.

Za doprinos u rušenju Kraljevine Jugoslavije Pavelić ga je postavio za načelnika Stožera zapovjedništva Bojnog zrakoplovstva u svojoj kvinsliškoj NDH, a Tito poslije njegovog prebjega za prvog komndanta JRV. Franjo Pirc je jedan od glavnih krivaca za likvidaciju svojih nekadašnjih kolega iz kraljevskog vazduhoplovstva u posleratnoj komunističkoj Jugoslaviji. Poput Antona Tusa Hrvata, koji je kao poslednji komndant komunističkog JRV prebjegao u Tuđmanovu nezavisnu državu Hrvatsku.

Može se sa sigurnošću reći da je komunističko RV SFRJ od prvog ustaškog komandanta preletača Franja Pirca do poslednjeg Hrvata Antona Tusa bilo u potpunosti anti-srpsko u službi jedene vještačke masonsko-komunističke tvorevine SFRJ. Oni koji su se kasnije osvijestili letili su i borili se protiv dojučerašnjih “kolega” Hrvata koji su ih po drugi put za pola vijeka na isti način prevarili i izdali…čast izuzecima.

Tok istorijskih događaja je pokazao da to komunističko vazduhoplovstvo iako je bazirano na jednoj maloumnoj političkoj ideologiji ispiranja mozgova, nije bilo koheziono, već je najviše ličilo balonu od sapunice.

Da je kojim slučajem tadašnja komunistička SFRJ napadnuta od strane NATO kako se ideološkom doktrinom predviđalo, JRV bi se raspalo i bilo izdato od samog vrha a sama država potonula u krvavi građanski rat kao što je i bio slučaj 1941, i pola vijeka kasnije 1991.

Kako su komunisti streljali 72 pilota Kraljevine Jugoslavije


Isa Mandarić, jedan od ubijenih pilota

Krajem oktobra 1944. u selu Jabuka kod Pančeva partizani su streljali 72 pilota vazduhoplovstva Kraljevine Jugoslavije. Dušan Mandarić, sin Ise Mandarića, jednog od ubijenih pilota, nada se da će formiranje vladine Komisije za pronalaženje masovnih grobnica u kojima se nalaze žrtve komunista iz vremena Drugog svetskog rata doprineti da se konačno sazna istina o sudbini njegovog oca.

Nakon kapitulacije Kraljevine Jugoslavije, Isa Mandarić, stariji vodnik I klase pilota lovca kraljevskog vazduhoplovstva, uspeo je posle mnogih peripetija da se nastani u Zemunu, samo dan pre nego što ovaj grad postao deo Nezavisne države Hrvatske. Tu su Mandarići preživela četiri teške godine okupacije i dočekali oslobođenje Beograda. A samo tri dana kasnije, 23. oktobra 1944, partizanska komanda je pozvala sve stare pilote kraljevskog vazduhoplovstva da se jave u komandu u Pančevu i pomognu u oslobađanju zemlje od okupatora.

– Kao čovek koji je čitav život posvetio avijaciji, otac je bio presrećan. Posle četiri godine ponovo mu se pružala prilika da leti. Bio je 25. oktobar kada smo ga majka, brat i ja ispratili za Pančevo, ne znajući da odlazi u smrt. Nedelju dana kasnije saznali smo da su otac i još 71 pilot u noći između 29. i 30. novembra sa rukama vezanim žicom odvedeni na Stratište kod sela Jabuka, spušteni do Tamiša i tu streljani. Dakle 72 pilota, sve bolji od boljeg, streljani su bez ikakvog razloga, samo zato što su u jednom periodu služili kralju i otadžbini – seća se Dušan Mandarić, koji je tada imao osam, a njegov brat deset godina.

Dušanova majka Desanka tri puta je odlazila u Pančevo, ali za partizansku komandu piloti kao da nikada nisu postojali. A onda je u kuću Mandarića došao jedan čovek i rekao:
„Nemojte više tragati za mužem. Te noći kad je odveden na streljanje, bio sam s njim u sobi. Bio je uplašen i uplakan jer kod kuće ima ženu i dvoje male dece. Ja sam se preko veze spasao.“

Više od šest decenija kasnije, jula 2007, Dušan Mandarić je posetio Istorijski muzej u Pančevu i podneo zahtev da mu se omogući uvid u svu dokumentaciju iz oktobra 1944. Rečeno mu je da Muzej o slučaju streljanih pilota kraljevske avijacije ne poseduju nikakvu dokumentaciju. A nakon formiranja vladine komisije koja treba da pregleda arhive i utvrdi spiskove ubijenih bez suđenja od 1944. do 1946, državni sekretar u Ministarstvu pravde Slobodan Homen izjavio je da određeni spiskovi i podaci za oko 80 odsto lokacija na kojima su vršena streljanja u ovom periodu već postoje. Homen je istakao da sve bivše jugoslovenske republike već imaju slične komisije, a najdalje u istraživanjima je odmakla Slovenija gde je otkriveno više od 200 masovnih grobnica kojih u Srbiji, po rečima Homena, verovatno ima i znatno više.

Jedna od njih, zasigurno, nalazi se na Stratištu, na istom mestu gde je od 1941. do 1944, u vreme dok je selo Jabuka nosilo ime Apfeldorf, po naredbi šefa policije Pančeva ubijeno više od deset hiljada Srba, Roma i Jevreja. Žrtvama fašizma odavno je podignuto spomen-obeležje, dok streljani piloti još čekaju javno priznanje da više nisu među živima.

Za utvrđivanje pune istine o sudbini 72 pilota zalaže se i predsednik Vazduhoplovnog saveza Srbije Labud Bulatović. A inicijator čitave akcije, padobranac i novinar Danko Vasović, apeluje na Komisiju za pronalaženje masovnih grobnica da joj slučaj pilota streljanih u selu Jabuka bude jedan od prioriteta.

– Pozivam Vladu i Parlament da učine sve da se ovim čestitim ljudima barem obeleži grob i posmrtno vrate profesionalna i građanska prava. Da bi stvorili jednog pilota potrebno je 24 godine. A ovde je likvidirana čitava klasa. To nijedna zemlja nije u stanju da nadoknadi – kaže Vasović.

Likvidacije bez suđenja
U knjizi „Između srpa i čekića“, Srđan Cvetković, saradnik Instituta za savremenu istoriju, navodi da brojni podaci pokazuju da je od 1994. do 1946. bez suđenja likvidirano između 60.000 i 80.000 ljudi. Cvetković navodi i knjigu bivšeg oficira kraljevske vojske Miloša K. Aćina „Spomenica palih Srba vazduhoplovaca 1941-1945“ (objavljena u Vašingtonu 1975.) u kojoj piše da su krajem 1944. oficiri kraljevskog vazduhoplovstva pozvani da se jave na dužnost u Komandu vazduhoplovstva u Zemunu, odakle su prebačeni na pomoćni aerodrom Lisičji jarak gde su saslušavani i streljani u blizini Jabuke kod Pančeva.

Ko je odlučivao o njihovom životu ili smrti opisuje pilot Kosta Aćin u svom
delu “Spomenica palih Srba vazduhoplovaca 1941-1945” strana 262. izdato
u Vašingtonu godine 1975. To je bilo Veće u sastavu:

Franjo Pirc, pukovnik Kraljevskog vazduhoplovstva, kasnije general
Pavelićeve NDH a potom general i prvi komandant vazduhoplovstva Titove
Jugoslavije.

Boža Lazarević, pilot, kasnije Titov general.

Milan Simović Zeka, vazduhoplovni narednik, kasnije general.

Izvesni Gavra Škrivanić.

20. oktobra prošle godine gospodin Božić drži dirljiv govor u slavu oslobodilaca
Beograda bez reči o hiljadama Beograđana koje su oslobodioci oslobidili od imovine i
života.

Prilikom proslave prodora Sremskog fronta visoki predstavnici gradske vlade nisu se
setili hiljada mladih Beograđana koji su bedno opremljeni i vojnički neobučeni izginuli
kao topovsko meso.

18. aprila ove godine, ista uvažena gospoda su održala komemoraciju povodom
savezničkih bombardovanja Beograda 1944. godine ne pomenuvši da su napadi na
gradove u Srbiji izvođeni na zahtev Vrhovne komande Narodnooslobodilačke vojske.
Dobija se utisak da pojedini predstavnici gradske vlade ili ne poznaju “svijetlu prošlost”
ili je nerado pominju.
DIPL. INŽ. LJUBINKO JOVIČIĆ,
DR PREDRAG RISTIĆ,
SLOBODAN MAVRENOVIĆ, ADVOKAT,
BEOGRAD”

P.S: Iz gornjeg teksta može se reći da su komunisti ubili više pilota Vojnog Vazduhoplovstva Kraljevine Jugoslavije od Njemaca.

Category: ISTORIJA, SPOMEN  11 Comments